gevolgen van de prednison
| Bericht | Auteur |
|---|---|
| Geplaatst: 29 december 2009 om 13:07 uur Ik wil graag een nieuw onderwerp aansnijden en dat is: De gevolgen van de Prednison. Ik zal even kort mijn Prednisongeschiedenis vertellen. Ik ben ermee gestart toen ik 17 was. Ik ben nu 33. Ik slik dus al 16 jaar prednison en ben in al die tijd nooit zonder geweest. Ik ben gestart met 60 mg. Dat heb ik ongeveer een jaar geslikt. Daarna een jaar of 5 geschommeld tussen de 15 en de 30 mg en nu al jaren rond de 10. Ik merk de laatste jaren dat de meeste van mijn klachten niet komen van de SLE maar van de Prednison! Ik slik natuurlijk ook al 16 jaar kalktabletten, maar dat bleek niet voldoende. Uit de laatste DExa ( botdichtheidsscan) bleek dat mijn botten wel degelijk aan het afbrokkelen zijn. Sindsdien slik ik eenmaal wer week Actonel ( een middel ter voorkoming van osteoporose). Toch ben ik er deze week achter gekomen dat ik in mijn rechterpols al een artrose heb. Ook mijn maag kan niet meer goed tegen de medicijn en ik slik nu al twee jaar Nexium voor mijn maag. Dit zijn dus medicijnen die ik niet gebruik voor mijn SLE maar die ik nodig heb vanwege de Prednison. Enkele jaren terug is er eens een chatavond op dit forum geweest. Ik heb daar toen gevraagd of er nog meer mensen waren die in een periode van ziekte uitdrogen en in een shock raken. Dit herkende toen niemand. Intussen ben ik er, vele onderzoeken later, achter gekomen dat ik dankzij de Prednison nu ook lijd aan een Addisson crise. Dit houdt in dat mijn bijnieren niet meer werken. Deze produceren hormonen die ook in de prednison zitten. Bij lang gebruik worden de bijnieren lui. Maar blijkbaar doen ze het na nog langer gebruik helemaal niet meer. Dit houdt in dat bij ziekte ( virus, stress etc) mijn lichaam in shock raakt door een tekort aan hormonen. Dit gaat gepaard met enorme buikpijn, uitdroging en bij te lang wachten uitval van de vitale functies. Wij hebben na lang sukkelen nu een rechtstreekse lijn met de eerste hulp. Dus als het gebeurt, wordt onmiddelijk een ambulance gestuurd. Dan ik het ook snel weer goed. 3 liter vocht, 30 mg prednison en na 3 dagen kan ik weer naar huis. Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die dit herkennen. Bij mij heeft het nl erg lang geduurd voordat ze erachter kwamen dat de prednison de oorzaak was. Groetjes Emmy | Emmy Berichten: 20 |
| Geplaatst: 10 januari 2010 om 11:03 uur Hoi Emmy, Ik heb jouw stukje een aantal maal gelezen. Ik vind het moeilijk om er een reactie op te geven als ik heel eerlijk ben. Heftig om jouw reactie/bijwerkingen op de prednison te lezen. Maar wel met in mijn achterhoofd dat jij duidelijk aangeeft dat je dit al 16 jaar gebruikt. Wat ik op zich al vrij heftig vind hoor  …Waarom moeilijk om hierop te reageren? Tja, ik HAAT het middel maar omarm het ook weer tegelijk. Zonder lukt mij nog steeds niet om te functioneren  . Nu twee jaar continu proberen af te bouwen en steeds weer gaat het mis. Flink mis waardoor het dan weer flink verhoogd moet worden en waardoor je wederom opnieuw moet beginnen met afbouwen. ZUCHT...Steeds weer de frustratie en het verdriet omdat ik heel erg last heb van allerlei bijwerkingen. Toch weer ook een soort van geluk-gevoel dat ik wel hierdoor kan functioneren. Jouw verhaal doet mij behoorlijk schrikken. Toch is het goed om te weten, daarvoor dank je wel. En jij? Pfffff….ik vind het zoals ik al schreef echt heftig. Ik hoop van harte dat je die lijn naar de eerste hulp niet vaak nodig zult hebben. Het liefst helemaal niet natuurlijk! Liefs, Moon. | Mónica Berichten: 290 |
| Plaats nieuwe reactie | |