duivels dilemma
| Bericht | Auteur |
|---|---|
| Geplaatst: 15 mei 2010 om 19:17 uur Hoi, Eerst even voorstellen,ik ben janey en sinds 2008 is SLE vast gesteld.Het was een hele zoektocht maar dank zij een plekje op mijn neus[en heel veel andere klachten]toch nog de juiste diagnose.Ik werk momenteel nog steeds wel minder,maar met steeds meer moeite. Een avond in de week draai ik een late dienst in de zorg.Prachtig werk,maar daarna dagen in de lappenmand. Eigenlijk niet meer te doen,en al over mijn grenzen heen gegaan. De organisatie waar ik voor werk heeft meerdere vestigingen,ze gaan nu van start met een werkwinkel. Dit houdt concreet in dat ik mijn uren moet opplussen een langere dienst moet draaien,en de overige uren in de werkwinkel terecht kom. Maar dat trek ik gewoon niet meer. Dit is dus mijn dilemma,de ziektewet in gaan en in een afkeuringstraject komen. Dan heb ik het idee dat dat ik alle schepen achter mij verbrand,en er geen weg meer terug is. Of toch dat nieuwe contract tekenen,wat eigenlijk ook geen optie is. Mijn omgeving heeft allang door dat ik aan het eind ben van mijn latijn ben,en dat ik een ziekte heb die niet overgaat. Ik heb zelf lang geweigerd om mijzelf als patient te zien,maar misschien is dat moment nu gekomen en moet ik me daar maar bij neerleggen. Daarom de vraag of er mensen zijn die wat met mee kunnen denken,of in een vergelijkbare situatie zijn beland. Alvast bedankt. | janey nekko Berichten: 2 |
| Geplaatst: 16 mei 2010 om 15:12 uur Hallo Janey. Ik herken je gevoel,ik weet sinds 2007 dat ik sle heb, ook via me huidproblemen. Ik werk zelf ook in de zorg, maar soms moet je keuzes maken.Ik ging bijna kruipend naar me werk,totdat ik geleerd heb me grensen aan te geven,luisteren naar me lichaam en accepteren dat alles niet meer kan.(via me werk loop ik bij ergotherapeut en psycholoog en oefentherapeut.)Kiezen voor me zelf!Makkelijker gezegd dan gedaan hoor!Werkte altijd graag en met liefde en geeft me voldoening. Ik ben nu dus bezig met het uwv. w.s. maximaal 20 uur per week werken en dan halve dagen.Dus ik moet w.s. ook een ander baan gaan zoeken, want waar ik nu werk, werk je onregelmatig en ook hele diensten.Wat gewoon niet haalbaar is voor mij,dan lig is daarna 2 dagen voor pampes. Maar je gaat niet gelijk naar het uwv he, je mag 2 jaar in de ziekte wet zitten.Heb je al wel eens met een bedrijfarts gesproken? En het is niet zo dat je gelijk voor de rest van je leven bent afgekeurd hoor,meestal krijg je naar een jaar weer een keuring en kan je wel weer gaan werken indien mogelijk. Maar ik snap je gevoel heel goed hoor, en je werkt zelf in de zorg en nu ben je eigenlijk ook patient,vreemd he. Kies voor jezelf!!!Het heeft me ook al heel wat tranen gekost hoor, en als ik straks moet mededelen dat ik niet meer op me huidige werk kan blijven zal ook moeilijk zijn, maar ik zet door, en moet jij ook doen hoor. Hoop dat je wat aan me verhaal heb, hou je taai. Jij bent belangrijker dan je werk!!! groetjes JolandaQuote:
| Jolanda G. Berichten: 3 |
| Geplaatst: 17 mei 2010 om 10:51 uur Hoi Janey, allereerst welkom bij het forum  !Het is inderdaad een moeilijk dilemma, maar ik heb het gevoel dat jezelf al een beslissing genomen hebt, al durf je het nog niet hardop te zeggen. Je zegt zelf al, dat je het op deze manier echt niet volhoudt. Dan is de keuze eigenlijk al gemaakt. Ik weet dat het niet makkelijk is. Ik ben zelf dit jaar (in Tsjechië dan) voor 40% afgekeurd. Ik had een heel dubbel gevoel toen ik die brief in handen kreeg: aan de ene kant een gevoel van erkenning, zo van: zie je wel, dat er echt iets aan de hand is... aan de andere kant was het behoorlijk confronterend. Ik ben 33 en wil nog zo veel tegelijk gaan doen. En dan moet je ineens andere plannen maken... Ik denk, dat je echt voor jezelf moet kiezen. Als ik het goed heb, is er een groot tekort aan goed personeel in de gezondheidszorg. Zouden ze dan echt niet voor een aangepaste baan kunnen zorgen? Dat je bijvoorbeeld parttime alleen dagdiensten draait? Daar zou toch over te praten moeten zijn? Ik wens je heel veel sterkte met deze moeilijke en confronterende beslissingen! En vergeet niet: dat jij degene bent, die problemen krijgt, als jouw lichaam slechter gaat functioneren. Succes en de hartelijke groetjes, Eveline | zonbartos Berichten: 309 |
| Plaats nieuwe reactie | |